„Kobiety są ciepłe, oddane, czułe, troskliwe i robią: MIAU.” Płeć piękna oczami współczesnych pisarzy

Uwaga Uwaga, zaraz cała prawda wyjdzie na jaw. Znani pisarze rozłożyli na czynniki pierwsze osobniki ludzkie, ale tym razem na tapetę wzięli KOBIETY. Liryka, epika czy dramat? Co przeważa w wybuchowej mieszance kobiecych emocji?

Paula Hawkins „Dziewczyna z pociągu”

Był taki czas, kiedy myślałam, że może być dla mnie wszystkim, że mi wystarczy. Myślałam tak przez wiele lat. Kochałam go bez reszty. Wciąż kocham. Ale już tego nie chcę. Czuję się sobą tylko w te sekretne, rozognione popołudnia, takie jak to wczorajsze, gdy ożywam w  gorączce i półmroku. Skąd pewność, że jeśli ucieknę, to znajdę coś, co mnie wreszcie nasyci? Skąd pewność, że nie skończę, czując się dokładnie tak jak teraz, przytłoczona zamiast bezpieczna? Może zechcę uciec znowu, znowu i znowu, by w końcu wrócić tutaj, do domu przy starych torach, bo nie będzie już dokąd uciekać. Może. A może nie. Trzeba ryzykować, prawda?

13563341_1132676876773723_35222046_n

Za dużo myśli, zbyt wiele bolesnych wspomnień, ale takich z którymi nie chcą się pogodzić. Wieczne dumanie nad swoim życiem, które zwykle kończy się właśnie na etapie rozmyślań. Tracenie czasu na wojny we własnej głowie, kiedy to prawdziwym życiu toczy się walka o przetrwanie. Fizyczne i emocjonalne. Tak, trzeba zaryzykować.

Piotr C. „Pokolenie ikea – kobiety”

– Mam wrażenie… – Tak? – Że on mnie mimo wszystko… Kocha. Tak, takie mam wrażenie. (…). – (…) Jeżeli on odsuwa ci krzesło, kiedy siadasz, otwiera drzwi, kiedy wsiadasz, podaje płaszcz i ułatwia wejście do lokalu – to nie znaczy, że cię kocha. Nie powinnaś mylić dobrych manier z zaangażowaniem.

Ach, jakie te kobietki są naiwne. Byle facet naciągnie im czapkę na uszy, kurtkę zapnie, żeby się nie przeziębiła czy przyjedzie po nie do pracy, a one już rozpływają się w zachwytach. Cóż, bywa i tak. Kobiety Piotra zakochują się w wyobrażeniach, które pieczołowicie pielęgnują w swojej głowie po pierwszej, choćby mało udanej, randce. Rozczulają je drobne gesty, a te bardziej złaknione miłości celują w pierwszego napotkanego faceta, by chwilę potem zadręczać go horoskopami – dowodami na ich doskonałe, emocjonalno-osobowościowe dopasowanie.

Paulo Coelho „Brida”

– Wierzę – wyszeptała. – Wierzę w Boga, wierzę w Anioła Stróża, który mnie tu doprowadził i jest przy mnie. Nie potrafię go opisać, ale wiem, że jest blisko. Nie urażę swej stopy o kamień. 

13578473_1132676890107055_1155404590_n

Kobieta waleczna, odważna, wierząca, silna. Mimo przeciwności losu, brnie do przodu z podniesioną głową, do celu. Zaakceptowała swoje słabości, ale walczy z tymi, które da się pokonać. Wie, że jeśli przestanie szukać spełnienia – przegra życie.

Charles Bukowski „Kobiety”

 – Co myślisz o Allenie Ginsbergu?

– Słuchaj, nie zmieniajmy tematu. Pragnę twoich ust, nóg, dupci.

– Dobrze.

– No to do zobaczenia. Będę w sypialni na dole.

13551026_1132676886773722_1385258266_n

Napalone, nieskomplikowane, raczej prostolinijne. Niemal na skinienie palca „trochę bardziej sławnego poety”, wskakują mu z piskiem do łóżka. Robią to także te, które nie znają jego profesji i zbereźnych wierszy. Łaknące zainteresowania, znudzone życiem, myślą że zmienią go na lepsze. Zadowalają się zdaniami wypowiadanymi w ich stronę „na odczepnego” i układają ponętne (lub trochę mniej) usta w podkówkę, kiedy on bardziej dosadnie kopie je w tyłek i wypycha za drzwi.

Eric-Emmanuel Schmitt „Zazdrośnice”

W każdej znanej osobie czai się obcy, gotowy w każdej chwili wyskoczyć.(…)Boję się, co któregoś dnia wyjdzie ze mnie.

(…)

Ależ uciążliwe są te sprzeczne emocje tak blisko sąsiadujące ze sobą.

DSCN4619

Zazdrosne i wciąż rywalizujące. Niszczą to, co najważniejsze dla czterech, bliskich sobie przyjaciółek. Ich dwulicowość odciska piętno na nich samych, a nagromadzone frustracje prowadzą do tragedii. Opamiętanie i otrzeźwienie emocjonalne przychodzi, ale za późno. Egoistycznie poświęcają przyjaźń na rzecz samych siebie.

Ile jest kobiet tyle opisów. Płeć piękna jako „obiekt” pełen tajemnic, sprzeczności i punktów kulminacyjnych, nie zawsze pozostaje potraktowana szablonowo. Walka ze stereotypami oczywiście ciągle trwa, ale czy bez nich nie byłoby nudno? 😉

/Cytaty: Piotr C., Pokolenie Ikea KOBIETY, Wyd. Novaeres, Gdynia 2013.
Ch. Bukowski, Kobiety, Wyd. Noir Sur Blanc, Warszawa 2014.
P. Coelho, Brida, Wyd. Drzewo Babel, Warszawa 2008.
P. Hawkind, Dziewczyna z pociągu, Wyd. Świat Książki, Warszawa 2015.
E-E.Schmitt, Zazdrośnice, Wyd. Znak, Kraków 2016./
Fot. Katarzyna Filipowicz
Na zdjęciu: K. Jastrzębska

2 myśli na temat “„Kobiety są ciepłe, oddane, czułe, troskliwe i robią: MIAU.” Płeć piękna oczami współczesnych pisarzy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s